ანხი – სიცოცხლის გასაღები და უკვდავების გზა
ძველი ეგვიპტის ქურუმების მიერ შემონახულ წმინდა ნიშნებს შორის, ანხი ყველაზე იდუმალ და ძალმოსილ სიმბოლოდ რჩება. ის გაცილებით მეტია, ვიდრე ეგვიპტური სიცოცხლის უბრალო იეროგლიფი.
ანხი არის ღმერთების არქეტიპული გასაღები – სულიერი ინსტრუმენტი, რომელიც სამყაროს მაცოცხლებელი ფარული ენერგიების გახსნას და წარმართვას ემსახურებოდა.
ძველები სიმბოლოებს უბრალოდ არ ხატავდნენ – ისინი ცოდნასა და ტექნოლოგიებს კოდირებდნენ.
კოსმიური გეგმა – ანხის სტრუქტურა.
ანხის მარყუჟი აღნიშნავს უხილავის უსაზღვრო საშვილოსნოს – პირველქმნილ სივრცეს, რომელსაც საიდუმლო სკოლები დიდ სიჩუმეს უწოდებდნენ. ეს არის განზომილება ფორმამდე, დრომდე, პირველ სუნთქვამდე. მარყუჟს შეეხო და თითქოს მარადისობას შეეხე.
ჯვარედინი ზოლი წარმოადგენს დუალურობის ზღურბლს – იმ სიბრტყეს, სადაც სული მატერიაში შემოდის და სადაც ერთმანეთის წინაშე დგანან საპირისპირო ძალები: სინათლე და ჩრდილი, ქალური და მამაკაცური, აღმართი და დაღმართი. აქ ყალიბდება გამოცდილება, ტარდება გამოცდები და იწყება სულის გარდაქმნა სულის სამჭედლოში.
ვერტიკალური ღერო კი არის დაღმავლის გზა – არხი, რომლის მეშვეობითაც ღვთაებრივი არსი ხორციელდება. ეს არის სამყაროს უხილავი ხერხემალი, იგივე პირველქმნილი ღერძი, რომელსაც შამანები მსოფლიო სვეტს უწოდებდნენ. ამ არხით მოგზაურობს ცნობიერება, რათა საკუთარი თავი ადამიანურ ფორმაში გამოსცადოს.
ეს სამი ელემენტი ერთად ქმნის საიდუმლო განტოლებას: მარადიული წყარო + დუალურობის გამოცდილება + ხორციელი შემოსვლა = სიცოცხლის მისტერია.
ამიტომაც მიიჩნეოდა ანხი კოსმიურ ფორმულად, ცოდნის მატარებლად და არა მხოლოდ ხატად. იგი ასწავლის, რომ სიცოცხლე საგულდაგულოდ აგებული სტრუქტურაა და არა შემთხვევითი მოვლენა.
ანხი როგორც ენერგეტიკული ინსტრუმენტი.
ოკულტურ ტრადიციებში ანხი სულიერი ენერგიის გამტარად გამოიყენებოდა – ინსტრუმენტად, რომელიც პრანას, სიცოცხლისუნარიან ძალას, მიმართულებას აძლევს.
ქურუმები ანხს იყენებდნენ:
– აურის გასაძლიერებლად
– სიცოცხლის ძალის აღსადგენად
– პორტალების დასალუქად
– კა-ს, ადამიანის სულიერი ორეულის გასაღვიძებლად
ძველ გამოსახულებებში, სადაც ღვთაება ანხს ადამიანის ცხვირზე მიაქვს, ეს მხოლოდ დეკორაცია არაა – ეს არის ის წმინდა წამი, როდესაც ღმერთი ადამიანს სიცოცხლის უკვდავ სუნთქვას გადასცემს.
აღდგომილი სხეულის საიდუმლო
ეზოთერული ანატომიის მიხედვით, ანხი ადამიანის გაღვიძებული სხეულის დიაგრამაა:
მარყუჟი – თავის ქალას შეესაბამება
ჯვარედინი ზოლი – მხრებს
ვერტიკალური ღერო – ხერხემალს, სადაც კუნდალინი იღვიძებს და მიემართება
ანხი გვიჩვენებს, როგორ გადაიქცევა ადამიანი სულიერი აღდგომის შემდეგ, როდესაც ცნობიერება სრულად იღვიძებს.
ღმერთებრივი კავშირი – ანხის გულის ცენტრი
ანხის ფორმაში კოდირებულია კოსმიური კავშირი:
მარყუჟი – ღვთაებრივი ქალური,
ღერო – ღვთაებრივი მამაკაცური.
მათი გადაკვეთა არის შექმნის ნაპერწკალი, წამი, როცა სული მატერიას ანაყოფიერებს. ამიტომაც უწოდებდნენ ანხს მარადიული სიცოცხლის ბეჭედს და დაფარულ ცეცხლის ჯვარს.
ანხთან ჰარმონია – არსებობის არქიტექტურის შეგნება
ინიცირებულთათვის ანხზე მედიტირება ქმნის შესაძლებლობას, რომ სამყაროს არქიტექტურას დაუკავშირდნენ. მისი შეგნებული ტარება იყო მუდმივი შეხსენება: სიცოცხლე უბრალოდ არ მოგვეცა. ჩვენ თვითონ ვქმნით მას, როცა მარადიულ კანონებს ვეთანხმებით.
ანხის გაგება ნიშნავს სამყაროს გაგებას.
მისი ფლობა ნიშნავს იმ ინიციატორთა გზაზე დგომას, ვინც მიხვდა, რომ სიცოცხლე ციკლურია, ცნობიერება კი მარადიული და ყოველი სული ატარებს ძალას, დაბრუნდეს თავის პირველ წყაროსთან სრულ ცნობიერებაში.
ანხი მხოლოდ სიმბოლო კი არაა, ეს არის მოგონება იმისა, ვინც ვიყავით და ვინც კვლავ შეიძლება გავხდეთ.
