საოცარი ისტორია ფეხბურთელზე, რომელმაც კომაში 40 წელი გაატარა
1982 წლის 17 მარტი, ლიონი, საფრანგეთი. საფრანგეთის ნაკრების მცველი, ჟან-პიერ ადამსი, მეუღლეს, ბერნადეტს დილით ადრე დაემშვიდობა და საავადმყოფოში წავიდა. მას მუხლის მყესზე მცირე, რუტინული ოპერაცია უნდა გაეკეთებინა. „ყველაფერი კარგადაა, 11 საათზე დავბრუნდები“, — ეს იყო ბოლო სიტყვები, რომელიც მან ცოლს უთხრა. თუმცა, ადამსი სახლში 11 საათზე არ დაბრუნებულა. ის სახლში 39 წლის შემდეგ, მხოლოდ კუბოში ჩასვენებული დაბრუნდა.
იმ დღეს საავადმყოფოში პერსონალის გაფიცვა მიმდინარეობდა. ექიმები არ ჰყოფნიდთ, ამიტომ ერთ ანესთეზიოლოგს და ინტერნს ერთდროულად რვა პაციენტის მეთვალყურეობა დაევალათ. საშინელი შეცდომების კასკადი სწორედ აქ მოხდა: ჟან-პიერს, რომელიც ფიზიკურად ხარივით ჯანმრთელი იყო, არასწორად გაუკეთეს ინტუბაცია — მილი ფილტვების ნაცვლად საყლაპავში მოხვდა, ხოლო ანესთეზიის დოზა საბედისწერო აღმოჩნდა. ტვინს ჟანგბადი შეუწყდა. ფეხბურთელი ღრმა კომაში ჩავარდა.
აქედან იწყება არა მხოლოდ ტრაგედიის, არამედ ადამიანური ერთგულების ყველაზე გამაოგნებელი ისტორია სპორტის სამყაროში. ექიმებმა ბერნადეტს ურჩიეს, ქმარი მოხუცთა თავშესაფარში გადაეყვანა ან ევთანაზიაზე ეფიქრა, რადგან მისი გამოჯანმრთელების შანსი ნულის ტოლი იყო. ქალმა კატეგორიული უარი თქვა: „მე მას ვერ მოვკლავ, ის ხომ სუნთქავს“. ბერნადეტმა ქმარი სახლში წაიყვანა და სიცოცხლე მას მიუძღვნა.

მომდევნო 39 წლის განმავლობაში, ყოველდღე, ბერნადეტი უვლიდა უძრავ სხეულს. ის აჭმევდა, ბანს ძაბანდა, ტანსაცმელს უცვლიდა, პარსავდა და ელაპარაკებოდა. ჟან-პიერს შეეძლო დამოუკიდებლად სუნთქვა, თვალების გახელა და დახამხამება, მაგრამ გონება გათიშული ჰქონდა. მას არ შეეძლო კომუნიკაცია, თუმცა ბერნადეტი ამტკიცებდა, რომ ქმარი გრძნობდა მის სუნს და ხმას — როცა ის ოთახს ტოვებდა, აპარატურა პულსის ცვლილებას აფიქსირებდა.
წლები გადიოდა. ადამსის თანაგუნდელები დაბერდნენ, მსოფლიო შეიცვალა, საფრანგეთმა ორჯერ მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი, მაგრამ ჟან-პიერისთვის დრო 1982 წელს გაჩერდა. ბერნადეტი კი დაბერდა მისი საწოლის გვერდით, მაგრამ ერთი დღითაც არ მიუტოვებია ქმარი. „ხალხი მეუბნება, რომ უნდა გავუშვა, მაგრამ მე არ შემიძლია. ის ჩემი ნაწილია“, — ამბობდა ის ინტერვიუებში.
ჟან-პიერ ადამსი 2021 წლის სექტემბერში, 73 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მან სიცოცხლის ნახევარზე მეტი — თითქმის 40 წელი — კომაში გაატარა. ეს არის ისტორია სამედიცინო დაუდევრობაზე, რომელმაც ადამიანს ცხოვრება წაართვა, და სიყვარულზე, რომელმაც დაამტკიცა, რომ ფიცი „ჭირსა და ლხინში“ უბრალო სიტყვები არ არის.

