„სასწაული ანდებში“ – სიცოცხლისათვის ბრძოლის საოცარი ისტორია

1972 წლის 13 ოქტომბერს, ურუგვაის რაგბის გუნდი „Old Christians“ ჩილეში მატჩის ჩასატარებლად მიფრინავდა. ბორტზე 45 ადამიანი იმყოფებოდა, როდესაც პილოტმა ნავიგაციაში საბედისწერო შეცდომა დაუშვა და თვითმფრინავი ანდების თოვლიან მთებს შეეჯახა.

კატასტროფას მხოლოდ 29 ადამიანი გადაურჩა, თუმცა ისინი აღმოჩნდნენ 3600 მეტრ სიმაღლეზე, -30 გრადუს ყინვაში, თბილი ტანსაცმლისა და ყოველგვარი აღჭურვილობის გარეშე. მათ გარშემო მხოლოდ თოვლი და სიკვდილი იყო. სამძებრო სამუშაოები 8 დღეში შეწყდა, რადგან თეთრი თვითმფრინავის ნარჩენების თოვლში პოვნა შეუძლებლად მიიჩნიეს. გადარჩენილებმა ეს საშინელი ამბავი პატარა რადიოთი მოისმინეს.

შიმშილისგან რომ არ დახოცილიყვნენ, ჯგუფმა მიიღო ყველაზე მძიმე, გონებისთვის წარმოუდგენელი გადაწყვეტილება — მათ გადარჩენისთვის გარდაცვლილი მეგობრების სხეულების გამოყენება დაიწყეს საკვებად. ტანჯვას დაემატა ზვავიც, რომელმაც მოგვიანებით კიდევ რამდენიმე ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა.

72 დღის შემდეგ, როცა სიკვდილი გარდაუვალი ჩანდა, ორმა მათგანმა — ნანდო პარადომ და რობერტო კანესამ — გადაწყვიტეს შეუძლებელი გაეკეთებინათ. სათანადო ფეხსაცმლისა და სამოსის გარეშე, მათ გადაიარეს ანდების მწვერვალები. 10 დღიანი ურთულესი გზის შემდეგ, მათ ცივილიზაციას მიაღწიეს და შველა ითხოვეს.

საბოლოოდ, 72-დღიანი ჯოჯოხეთის შემდეგ, 16 ადამიანი გადარჩა. მათი ისტორია, რომელიც ცნობილია როგორც „სასწაული ანდებში“, ადამიანის სიცოცხლის წყურვილის უდიდესი მაგალითია.